Yeni Ay Macera Yarışı (25/26 Temmuz 2009 – ilk macera yarışım)
Yeni Ay Macera Yarışı, hayatımda katıldığım ilk macera yarışıydı. 25 Temmuz akşamı, ayın, Yeni Ay haline çok yakın olmasından dolayı bu isim konulmuş.
Partnerim 87 doğumlu, ancak daha önce 10 tane macera yarışı tecrübesi olan, üniversite öğrencisi Ahmet’ti. Ortak tanıdığımız olan Emre’nin macera yarışlarındaki devamlı partneriydi, ancak Emre iş seyahatinde olduğu için bu yarışa, birlikte katılmaya karar verdik. Macera yarışlarına 2 kişilik takımlar halinde katılınabiliyor.
Yeni Ay macera yarışındaki disiplinler kuş uçuşu yaklaşık 25 km bisiklet, 20 km koşu, 1 km kanyoning, mağara geçişi, 1,5 km kano, iple tırmanma ve iniş etabı ile kısa yüzme etabından oluşuyordu!
Cumartesi sabahı dağ bisikletlerimizi arabanın arkasına monte ettiğimiz bisiklet taşıyıcısına yükledikten sonra Şile’ye doğru yola çıktık. Yolda çok büyük bir tehlike atlattık. Ahmet’in bisikleti yokuş yukarı yaklaşık 90 km hız ile giderken taşıyıcıdan kurtulup yola düştü. Arkamızda bulunan 5 araba güzel manevralarla bisiklete ve birbirlerine çarpmadan kurtuldular! Aksi olması ve büyük bir kazaya sebep olmamız içten bile değildi. Çok ucuz atlatmıştık. Bisikletin farı kırıldı, sele, pedal ve gidonda ezilmeler vardı. Çalışan aksamda sorun olmadığı için yarışa katılabilecektik.
Şile’deki Işık Üniversitesinde, organizasyon alanına vardık, hazırlıklara başladık, Ahmet’in kırık farı için pil ve yapıştırıcı aldım, o da tamir etti. 15:00’de yarış bilgilendirme toplantısından sonra 8 parçadan oluşan harita ve yarış süresince sırasıyla bulmamız istenen 13 hedefin koordinatlarını aldık. Haritanın parçalarını birbirine ekledik, koordinatları işaretledik, haritanın kullanmayacağımız kısımlarını kesip attık.
Yarışmacılardan Nilgün ve M. Ali verilen koordinatları haritaya işaretlerken...
Hemen Start öncesi sağlam haldeyken.. :)
Bisikletlerimizi teslim ettik ve son hazırlıklarımızı yapıp start alanına geldik. İlk hedef çok uzaktaydı ve minibüsle götürüldük. Bisiklet kasklarımızı da yanımızda taşımamız gerekiyordu.. Bir çoğumuz çantalarımız küçük olduğu için, kasklarımızı kafamızda taşıyoruz! Start, Yazımanayır köyünün küçük meydanından, kahvede oturanların ifadesiz bakışları altında, saat 19:00 gibi veriliyor, biz de koşmaya başlıyoruz. Haritayı önceden çalışmıştık, o yüzden ilk hedefe kadar haritaya bakmıyoruz.. Daha ilk hedefte kopmalar başlamıştı.. Biz 2 km uzakta olan hedefe 2. olarak vardık! Ahmet’in bacağındaki sorun nüksetti ve maalesef bundan sonra yürüyecektik.. 4 km uzaktaki 2. hedefe nehrin kenarındaki patikadan yürüyerek ulaştığımızda, yürümemize rağmen 3. sıradaydık. Yarış sonrası öğrendiğime göre bu hedefe uzun ve asfalt yolu tercih ederek gelenler de var.. Bu yarış başında küçük de olsa bize bir avantaj sağlamış olabilir.. 3. hedef yaklaşık 6 km uzaklıkta.. Bu sefer, biz garanti yolu tercih ediyoruz.. Asfalttan çok da tempolu olmadan yürüyoruz.. Çalıların içinden ne olduğunu anlamadığımız bir hayvan da bizi bir süre izliyor.. Acaba üstümüze atlamak için fırsat mı kolluyor diye düşünerek heyecanımı arttırıyorum.. :) 3. hedefe vardığımızda hala 3.yüz! Nerede diğer takımlar?
Güneş tamamen battı.. Akşam yemeği olarak oturup birşeyler atıştırıyoruz.. İstikamet 4. hedef olan mağara..Dere kenarından 3 km ilerleyip, yaklaşık 500 m. kadar bir kanyon yürüyüşünden sonra mağarayı bulmamız gerekiyor. Kasklarımızın üzerinde monte ettiğimiz farları açıp dere kenarındaki kayaların üzerine basarak ilerlemeye başlıyoruz. Bir noktada derenin karşısına geçmemiz gerekiyor, daha yarışın başı sayılır, ıslanmamak için ayakkabılarımızı çıkartıp geçiyoruz karşıya.. Tam o an, yemek yediimiz yerde Ahmet’in pusulasını unuttuğumuz aklımıza geliyor.. Hay allah.. Önce bisikletin yola düşüşü, şimdi de pusula.. Bakalım bizi daha neler bekliyor?? Mağaranın yakınlarına geldiğimizde, bir türlü yerini tam olarak kestiremiyoruz, 1 km kuzeye.. olmadı çok gittik.. biraz doğuya.. olmadı, patika veya dere olmalı, biraz batıya.. aynı yere geldik.. Diğer takımlar da gelmeye başladı.. Devamlı aynı yüzleri görüp duruyoruz ama nedense hemen her takım birbirine sorular soruyor ve yaklaşık 1 saat kaybettikten sonra mağarayı buluyor.. Biz yine 3 veya 4.yüz! Mağara girişi yaklaşık 6-7 m. yükseklikte.. Hazırlanan halat ve dengesiz bir merdivenden tırmanarak içeri giriyoruz.. Eğilip ilerlememiz gerekiyor.. Sonra açıklık var.. Bir yarasa uçup kaçıyor yanımızdan.. mağara içindeki hedefe ulaşıp geri dönüyoruz.. Ama nedense 10 dk. boyunca başka yollara girip tünel çıkışını bulamıyoruz... Çıkışta bekleyen organizatör Caner Bey’e, önümüzdeki sene mağara haritasını da vermenizi talep ediyorum. Mağarada kaybolanlar çıkabilir! :)
Üzerimiz mağarada sürünmekten, kirli sularda dolaşmaktan, ip tırmanışı/inişi yapmaktan batmış durumda!
5. hedef dere kenarından yürüyerek yaklaşık 6 km kuzeyde. Ancak Ahmet haritadaki dereden uzaktaki patikaya güvenmiyor ve bacağı sakat olduğu için derenin kenarındaki patikadan gitmeyi tercih ediyor.. Sakatlığı nedeni ile hemen kabul ediyorum, yarışı bitirmemiz için gereken tempoyu ve parkuru o belirleyecek artık. Hedefe yürürken dere kenarında doğa içinde yaşayan bir aileye rastlıyoruz.. Karavanları var, belki de tatile geldiler.. Yerlere yüzlerce yakılmış mum serilmiş! Epey romantik bir yemeğin ortasına düştük desenize!..Tam istediğim hayat diye geçiriyorum içimden.. Ben hayal kurarken, bize başka işiniz yok mu, gece vakti bu kadar yoruyorsunuz kendinizi diyor adam.. Ben de her gün içemeyeceğimizi, tolere etmek için spora da gerek olduğunu söylüyorum.. Kadın ise bunu yapmak için para da verdiniz di mi cık cık diyor.. yolumuza devam ediyor, 5. hedefe ulaşıyoruz. 4.lükten 9.luğa düştüğümüzü öğreniyor ve şaşırmıyoruz.. Diğer takımlar vakit kaybetmeden kuzeye vurmuşlar, biz ise vakit de kaybederek güneye indikten sonra başka bir yoldan gittik. En az 1 saate mal oluyor. Bisikletleri alacağımız hedefe ulaşmak için ise 5 km daha yürüyoruz.. Oldukça yorulduk, 15 dakika kadar yemek ve dinlenme molası verdikten sonra yaklaşık 10 km uzaklıktaki hedefi, bayır aşağı hızla pedal çevirerek, çok kolay olmasa da buluyoruz. Hedefte hakem yok.. Kaçıncı olduğumuzu öğrenemiyoruz, ama zaten artık sadece yarışı bitirebilmeyi hedefliyoruz... Yeni aldığımız bisiklet farları oldukça kuvvetli, önümüzü iyi görüyoruz.7. hedefe içinde 2 km’lik bir yokuşun da olduğu asfalt yoldan giderek ulaşıyoruz. Yolda, yorulan ve yokuş yukarı bisikletleri ile yürüyen 1 takımı geçiyoruz..
Hedefteki hakem IOG üyesi. Bize 5. olduğumuzu söylüyor.. Heralde geçtiğimiz takımlar bisikletle gidilen hedefleri bulmakta zorlandılar diye düşünüyoruz. Saat sabahın 4’ü.. Bisikletle Şile sahile inerken yol kenarına lüks arabalarını çekmiş, heralde içkiden olsa gerek, arabalarının içinde sızmış bir çok kızlı erkekli grup görüyorum. İlerliyoruz... Sonrasında çok şaşırdığım bir manzara ile karşılaşıyorum.. Sabahın 4’ünde mangal yapan onlarca tatilciye rastlıyorum.. Gerçekten çok ilginç! Sahile ulaşıyor, bisikletleri teslim ediyoruz. Sırada kısa yüzme etabı var.. Islanmasın diye kontrol kartını çöp torbası içine koyuyor, şişiriyor ve ağzını bağlıyorum.. Yaklaşık 100 m yüzüp kontrol kartımızı zımbalayıp tatilcilerin ıslıkları arasında sahile geri dönüyoruz.. Üstümüzü giyip kano etabı için sahilden 2 km yürümemiz gerekiyor.. Karadeniz’e dökülen Türknil deresinin 800 m yukarısındaki kanoları bir türlü bulamıyoruz.. Derenin daha yukarısına çıktığımızı, geceden sabaha kadar balık tutan birinin önünden hiç kano geçmediğini söylemesi ile anlıyor ve sonra kısa zamanda buluyoruz..
Kano öncesi hazırlıklar...
Karadeniz’e kadar git-gel yaklaşık 1,5 km kano etabından sonra finish noktası olan Işık Üniversitesi kampüsüne doğru ağır adımlarla deniz kenarından yürüyoruz. Saat sabahın 8’i ama kumsal insan dolu! Yine mangal yapanlara, o saatte rakı içenlere rastlıyoruz! Biz de onlar için oldukça ilginçiz.. Bakışlardan belli.. Plajda uzun tayt, kafada ışıklı bisiklet kaskı, çok kirli kıyafetlerimiz, vs. ile sahilde yürüyen 2 garip insanız.. Ufak bir kız, annesine soruyor: Annecim bu abiler dalgıç di mi!? :)
Finishe ulaşıyoruz... Akşam başlayan yarışı yaklaşık 13,5 saat sonra, yaklaşık 30 km koşarak/yürüyerek, 30 km bisiklet kullanarak, mağara, yüzme, kanyon, ip inişi/tırmanışı etaplarını tamamlayarak ve 12 hedef bularak bitirmenin mutluluğu içindeyim.. (Bacağındaki sakatlıktan, bisikletinin düşmesinden, pusulasının kaybolmasından olsa gerek Ahmet pek mutlu görünmüyor..)
Macera dolu bir yarıştı 5. bitirerek geride bırakıyoruz.
